29 Maa 2018

TWEE JAAR IN EEN CAMPER

LEVEN OP WEG

Het verhaal van Davide en Sara.

Ze leven al meer dan twee jaar in een camper, reizen samen en experimenteren met een nieuwe levensstijl waarbij ze al het overbodige elimineren. Een provocerende vraag loopt als een rode draad door hun reizen: “wat verandert er als ik iets minder meeneem, in plaats van iets meer?” We ontdekken samen hun filosofische en werkelijke reis.

----

Davide en Sara leven al meer dan twee jaar in een camper en misschien is hun levensstijl het concrete gevolg van een vraag die velen zich stellen terwijl ze reizen: wat heb je eigenlijk écht nodig? Wat verandert er als je minder meeneemt in je bagage, in plaats van meer?

Voor Sara en Davide is de camper het voertuig dat de menselijke conditie het beste weerspiegelt: het is een hulpmiddel waarmee je je verplaatst en in beweging blijft. Nadat ze jaren in een huis hebben gewoond, zijn ze zich ervan bewust geworden dat het buitenzijn en het leven in een camper je ertoe aanzet om je niet op te sluiten in een ruimte.
“Hier – zo zeggen ze - kun je je niet isoleren, heb je geen eigen ruimte, geen eigen kamer. Als je echt een moment voor jezelf wilt hebben, moet je naar buiten. Daarna zijn het de natuur en de mensen die je ontmoet die je geven wat je nodig hebt. Ook het tijdsbesef verandert. Er is bijvoorbeeld meer aandacht nodig om te koken, de voorbereiding duurt langer en het wordt iets wat je samen doet”.

Maar terug naar de beginvraag: hoe bepaal je of iets onmisbaar of overbodig is bij het reizen met een camper?

Sara bekent dat ze pas in de loop der tijd heeft gemerkt wat ze echt nodig heeft. Ze heeft veel kleding en schoenen weggegeven. Nu past heel haar garderobe, samen met die van Davide, in een koffer. En ze zegt dat ze eindelijk een "echte consument" is geworden, wat bijvoorbeeld inhoudt dat ze haar schoenen verbruikt tot ze versleten zijn. In de keuken heeft ze geconstateerd dat er niet meer nodig is dan een koekenpan, wat keukengerei en een pan. En ook de voorraadkast hoeft niet vol te zijn: wat pasta, rijst, eieren zijn voldoende - de rest koopt ze wanneer ze wat nodig heeft. En boeken, skates, rolschaatsen, spellen vinden nu gemakkelijker een plekje.

De ruimten in de camper kunnen gemakkelijk worden veranderd, zodat ze op maat zijn voor degene die er woont. De gemeenschappelijke ruimte, zonder al te veel barrières, stimuleert de creativiteit, zo zegt het tweetal. Davide is artiest, schilder en musicus. Sara schrijft en schildert. Deze manier van leven, zeggen ze, is geen uitgestippelde weg. Alles is nog te ontdekken en alles mengt zich met elkaar: het leven zelf, de dagelijkse bezigheden en keuzes zijn een creatieve activiteit.

Natuurlijk telt de vrijheid om op onverwachte plekken te komen heel sterk mee, Davide herinnert het enthousiasme en het geluk dat je voelt als je afgelegen, maar schitterend mooie gebieden ontdekt, bijvoorbeeld die keer dat ze 's nachts, op 1700 meter hoogte, genoten van een bijzonder landschap en een sterrenhemel zoals ze nog nooit eerder hadden gezien.

Ook na twee jaar blijft het paar reizen en verwondert zich nog steeds over elke kilometer. De momenten van hun levensvreugde die ze ervaren dankzij hun camper verzamelen en vertellen ze in hun blog.

En, laten jullie je inspireren door hun ervaringen met het reizen met de camper? ​

 
<asp:ContentPlaceHolder id="PlaceHolderPageTitle" runat="server"/>